Dla większości nastolatków dorastanie jest trudnym i burzliwym okresem, podobnie zresztą jak dla ich rodziców. Dziecko, w którego organizmie szleją hormony czuje się zagubione w nowej sytuacji, niezrozumiałe przez rodziców i nauczycieli. Często reakcją na zakazy i nakazy jest opryskliwość i wulgarne zachowania. I właśnie wtedy, gdy przekracza obowiązujące normy, ubliża najbliższym, szantażuje, należy natychmiast zareagować, żeby brak reakcji nie był odebrany jako przyzwolenie na posuwanie się coraz dalej. Istotne jest nawiązywanie kontaktu z młodym człowiekiem, okazanie, że staramy się go zrozumieć. Czy będzie mówił z rodzicami o swoich pierwszych zawodach miłosnych, kompleksach, czy znajdzie sobie poza domem, kogoś kto go wysługa w dużej mierze zależy od nas. Czasem stawiamy tak wysokie wymagania, że w końcu przestaje to być skuteczne. Dziecko czuje się wyobcowane w domu i unika przebywania w nim, a szuka akceptacji w grupie rówieśników, subkulturach. Rodzice wtedy powinni się zastanowić czy dostatecznie dużo czasu i uwagi poświęcają swojemu dziecku.
Często zdarza się, że nastolatek spędza godziny nad książkami, a uskarża się, że nic nie może zapamiętać. Łatwiej skupić uwagę, gdy w pomieszczeniu nic nie zakłóca spokoju. Należy stworzyć „cichy kącik”, z daleka od włączonego odbiornika telewizyjnego. Na biurku powinny znajdować się tylko najpotrzebniej...
W słynącej z gościnności Polsce wciąż trudno przychodzi powiedzieć komuś wprost „Nie mam dla ciebie miejsca”. Często nawet w niewielkich kawalerkach rozkładamy na środku pokoju materac, żeby zorganizować spanie dla niespodziewanych gości. Dbamy również, żeby niczego im nie zabrakło, zgodnie z wpojoną nam zasa...
W pokojach dla dzieci często „robi się” bałagan i żeby łatwiej było posprzątać, a zabawki i ubrania nie zajmowały zbyt dużo miejsca warto skorzystać z kilku podpowiedzi. Przede wszystkim w pokoju dziecka powinna być przestrzeń, dlatego warto zagospodarować przestrzeń po obu stronach tapczanu. Przydadzą się wąs...